1. Ίδρυση και ονομασία
Η ίδρυση της Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης δεν αποτέλεσε μεμονωμένο γεγονός, αλλά το αποτέλεσμα μιας σταδιακής προσπάθειας ανασυγκρότησης της ελληνικής παιδείας στην πόλη. Ήδη από το 1717, ο Μητροπολίτης Σμύρνης Ανανίας, με τη στήριξη των προκρίτων, φρόντισε για την αναζωογόνηση της παρακμασμένης ελληνικής σχολής. Παρά τις προσπάθειες αυτές, η σχολή συνέχισε να αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες και προβλήματα σταθερής χρηματοδότησης, γι’ αυτό και κρίθηκε αναγκαία η οργάνωσή της σε πιο σταθερές βάσεις.
Στις 22 Ιουνίου 1733 υπογράφηκε το συμφωνητικό έγγραφο για την ίδρυση της Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης από τον μοναχό Ιερόθεο Δενδρινό, καταγόμενο από την Ιθάκη, και τρεις επιφανείς προκρίτους της ελληνικής κοινότητας της Σμύρνης, τους Παντολέοντα Σεβαστόπουλο, Γεώργιο Όμηρο και Γεώργιο Βιτάλη, χιώτες στην καταγωγή. Με το έγγραφο αυτό ο Ιερόθεος Δενδρινός ανέλαβε τη διεύθυνση και τη διδασκαλία του νέου εκπαιδευτικού ιδρύματος, ενώ οι πρόκριτοι δεσμεύθηκαν για τη χρηματοδότηση και τη διασφάλιση της λειτουργίας του. Έτσι, η Σχολή οργανώθηκε ως σταθερός θεσμός της ελληνικής κοινότητας της Σμύρνης και καθιερώθηκε ως η Ευαγγελική Σχολή.
Κατά τα πρώτα έτη λειτουργίας της, η Σχολή έφερε διάφορες ονομασίες, όπως «Μεγάλον Σχολείον», «Ελληνικόν Σχολείον» και «Ευαγγελικόν Φροντιστήριον». Σταδιακά επικράτησε η ονομασία «Ευαγγελική Σχολή», η οποία από τις αρχές του 19ου αιώνα καθιερώθηκε οριστικά. Το 1846 αναγνωρίστηκε επισήμως ως Γυμνάσιο.
2. Το ιδρυτικό έγγραφο της Σχολής
«ἀδιασείστῳ γνώμῃ καὶ ἀχωρίστῳ βουλῇ συσταίνωμεν καὶ περιφυλάττωμεν τὸ ῥηθὲν Σχολεῖον εἰς πάντα τὰ χρειαζόμενα ἀναλώματα καὶ ἔξοδα κατὰ συνείδησιν ψυχῆς, μεθ’ ὅρκου ἐφ’ ὅρου ζωῆς ἡμῶν, ὅπου νὰ εὑρίσκεται τὸ Σχολεῖον τοῦτο εἰς ἀφιέρωμα Θεῷ, εἰς προκοπὴν τῶν παίδων ἡμῶν καὶ εἰς τοὺς προσερχομένους πάντας ἐνδεεῖς καὶ ἀπόρους ἀνεῳγμένον.»
3. Τοποθεσία της Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης
Η Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης βρισκόταν στον πυρήνα της ελληνικής συνοικίας της πόλης, ανάμεσα στους ναούς της Αγίας Φωτεινής και του Αγίου Γεωργίου, σε χώρο με ιδιαίτερο συμβολικό και κοινοτικό χαρακτήρα. Η θέση της αντανακλούσε τον κεντρικό ρόλο που διαδραμάτιζε στην πνευματική και εκπαιδευτική ζωή του ελληνισμού της Σμύρνης.
Με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης το 1821, η λειτουργία της Σχολής διακόπηκε, μέσα στο κλίμα αναταραχής και αβεβαιότητας που επικράτησε στην πόλη. Το 1824 η Σχολή επαναλειτούργησε, εισάγοντας ανανεωμένο πρόγραμμα σπουδών, στο οποίο εντάχθηκαν και οι θετικές επιστήμες, σηματοδοτώντας μια νέα περίοδο εκσυγχρονισμού και εκπαιδευτικής αναβάθμισης.
3.1 Βιβλιοθήκη και Μουσεία
Η Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης διέθετε μία από τις σημαντικότερες βιβλιοθήκες του μικρασιατικού ελληνισμού. Η συλλογή της αριθμούσε περίπου 50.000 τόμους και περιλάμβανε 180 σπάνια χειρόγραφα, αποτελώντας πολύτιμο πνευματικό κεφάλαιο για τη διδασκαλία, τη μελέτη και την καλλιέργεια των μαθητών της.
Παράλληλα, λειτουργούσε αρχαιολογικό μουσείο με αξιόλογα ευρήματα, καθώς και πλούσια νομισματική συλλογή που αριθμούσε περίπου 15.000 νομίσματα. Οι συλλογές αυτές ενίσχυαν τον επιστημονικό και μορφωτικό χαρακτήρα της Σχολής, υποστηρίζοντας ενεργά τη διδασκαλία της ιστορίας, των ανθρωπιστικών σπουδών και των κλασικών γραμμάτων. Η Ευαγγελική Σχολή δεν αποτελούσε μόνο εκπαιδευτικό ίδρυμα, αλλά και σημαντικό πολιτιστικό κέντρο της Σμύρνης.
Η μεγάλη πυρκαγιά του 1842 κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος των βιβλίων και των συλλογών, προκαλώντας σοβαρό πλήγμα στο πνευματικό της έργο. Παρά την απώλεια, η Σχολή κατόρθωσε να ανασυγκροτηθεί, συνεχίζοντας με αποφασιστικότητα την εκπαιδευτική της αποστολή.
3.2 Νέα οικοδόμηση
Μετά την καταστροφή του 1842, καταβλήθηκαν συντονισμένες προσπάθειες για την αποκατάσταση των εγκαταστάσεων και την ενίσχυση της υλικοτεχνικής υποδομής της Σχολής. Το 1882 ανεγέρθηκε νέο οικοδόμημα με τη συμβολή ευεργετών και μελών της ελληνικής κοινότητας, ενώ ήδη από το 1862 η Σχολή είχε αναγνωριστεί επίσημα από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, γεγονός που επέτρεπε στους αποφοίτους της να εγγράφονται χωρίς εξετάσεις.
Η συνεχής αύξηση του μαθητικού πληθυσμού και η διεύρυνση των εκπαιδευτικών της δραστηριοτήτων οδήγησαν, στις αρχές του 20ού αιώνα, στην απόφαση ανέγερσης νέου, σύγχρονου κτηρίου. Στις 21 Δεκεμβρίου 1909 πραγματοποιήθηκε η τελετή θεμελίωσης του νέου συγκροτήματος στη συνοικία της Αγίας Αικατερίνης. Το κτήριο ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι του 1922 και περιλάμβανε εκσυγχρονισμένες αίθουσες διδασκαλίας, βιβλιοθήκη, μουσειακούς χώρους και εργαστηριακές εγκαταστάσεις.
Ωστόσο, η Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 ανέκοψε βίαια τη λειτουργία της Σχολής στη Σμύρνη. Το νέο κτήριο δεν πρόλαβε να χρησιμοποιηθεί από τους μαθητές της, σηματοδοτώντας το τέλος μιας μακράς και λαμπρής εκπαιδευτικής παρουσίας στην ιστορική της έδρα.
4. Η Ευαγγελική Σχολή μέχρι το 1922
Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή, η Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα εκπαιδευτικά και πνευματικά ιδρύματα του ελληνισμού της Ανατολής. Ο χαρακτήρας της συνδύαζε την κλασική παιδεία, τη διδασκαλία των θετικών επιστημών και τη θρησκευτική αναφορά, στοιχείο που αποτυπωνόταν και στον εσωτερικό της χώρο. Στην είσοδο της αίθουσας τελετών ήταν χαραγμένη η ρήση «Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου», ενώ στον ανατολικό τοίχο έκαιγε ακοίμητο καντήλι μπροστά σε εικόνισμα του Χριστού, υπενθυμίζοντας τη σύνδεση της παιδείας με την ορθόδοξη πνευματική παράδοση.
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες πριν το 1922, η Σχολή είχε εξελιχθεί σε ένα ολοκληρωμένο εκπαιδευτικό σύστημα με κεντρικές σχολές και παραρτήματα, συγκεντρώνοντας μεγάλο αριθμό μαθητών και διαδραματίζοντας καθοριστικό ρόλο στη μορφωτική και κοινωνική ζωή της ελληνικής κοινότητας της Σμύρνης.
4.1 Ανάγκη νέου κτιρίου
Η συνεχής αύξηση του μαθητικού πληθυσμού στις αρχές του 20ού αιώνα κατέστησε το κεντρικό κτήριο ανεπαρκές για τις ανάγκες της Σχολής. Η εφορεία, σε συνεργασία με εξέχοντα μέλη της ελληνικής κοινότητας, έλαβε την απόφαση για την ανέγερση νέου, σύγχρονου οικοδομήματος που θα ανταποκρινόταν στις αυξημένες εκπαιδευτικές και υλικοτεχνικές απαιτήσεις.
Στις 21 Δεκεμβρίου 1909 πραγματοποιήθηκε η τελετή θεμελίου λίθου του νέου κτηρίου, γεγονός που σηματοδότησε την έναρξη ενός φιλόδοξου έργου με υψηλές προδιαγραφές αρχιτεκτονικής και σχολικής υγιεινής.
4.2 Το νέο κτίριο (1909-1922)
Το νέο συγκρότημα ανεγέρθηκε στη συνοικία της Αγίας Αικατερίνης και σχεδιάστηκε ως πρότυπο εκπαιδευτικό κέντρο για τα δεδομένα της εποχής. Περιλάμβανε ευρύχωρες αίθουσες διδασκαλίας και εξειδικευμένους χώρους μελέτης και επιστημονικής δραστηριότητας.
Η βιβλιοθήκη του αριθμούσε περίπου 72.000 τόμους και 1.200 σπάνια χειρόγραφα, αποτελώντας μία από τις πλουσιότερες συλλογές του ελληνισμού. Λειτουργούσε επίσης Αρχαιολογικό Μουσείο, σημαντική νομισματική συλλογή, καθώς και Φυσιολογικό-Ανθρωπολογικό Μουσείο και Πειραματικό Μουσείο, τα οποία υποστήριζαν τη διδασκαλία των φυσικών επιστημών και των ανθρωπιστικών σπουδών με σύγχρονες μεθόδους.
Το κτήριο ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι του 1922 και ήταν έτοιμο να υποδεχθεί το σχολικό έτος 1922–1923. Ωστόσο, η πυρκαγιά που κατέστρεψε μεγάλο μέρος της Σμύρνης τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ανέκοψε οριστικά τη λειτουργία της Σχολής στην ιστορική της έδρα. Το νέο οικοδόμημα δεν πρόλαβε να χρησιμοποιηθεί από τους μαθητές της, σηματοδοτώντας το τέλος μιας μακράς και λαμπρής εκπαιδευτικής πορείας στη Μικρά Ασία.
5. Μαθητές της Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης
- Αδαμάντιος Κοραής
- Γρηγόριος Ε΄, Πατριάρχης
- Ηλίας Τανταλίδης
- Παύλος Καρολίδης
- Λεωνίδας Παρασκευόπουλος
- Στέφανος Ξένος
- Στέλιος Σπεράντζας
- Αριστοτέλης Ωνάσης
- Μανώλης Καλομοίρης
6. Η Μικρασιατική Καταστροφή
Η πυρκαγιά που κατέστρεψε μεγάλο μέρος της Σμύρνης τον Σεπτέμβριο του 1922 σήμανε το οριστικό τέλος της λειτουργίας της Ευαγγελικής Σχολής στην ιστορική της έδρα. Το παλαιό κτήριο παραδόθηκε στις φλόγες, ενώ μαζί του καταστράφηκαν η πολύτιμη βιβλιοθήκη με τους χιλιάδες τόμους και τα σπάνια χειρόγραφα, καθώς και το αρχαιολογικό μουσείο και οι λοιπές επιστημονικές συλλογές που είχαν συγκροτηθεί επί δεκαετίες.
Το νέο σχολικό συγκρότημα, το οποίο είχε ολοκληρωθεί και προοριζόταν να λειτουργήσει κατά το σχολικό έτος 1922–1923, δεν πρόλαβε να τεθεί σε χρήση από την ελληνική εκπαιδευτική κοινότητα. Τα γεγονότα της Καταστροφής διέκοψαν βίαια μια πορεία σχεδόν δύο αιώνων αδιάλειπτης εκπαιδευτικής παρουσίας και πνευματικής προσφοράς στον ελληνισμό της Μικράς Ασίας.
7. Ο δρόμος της Προσφυγιάς και η επανίδρυση
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, μαθητές, εκπαιδευτικοί και απόφοιτοι της Ευαγγελικής Σχολής ακολούθησαν τον δρόμο της προσφυγιάς προς την Ελλάδα. Η εκπαιδευτική δραστηριότητα στη Σμύρνη διακόπηκε οριστικά, ωστόσο η μνήμη και η παιδευτική παράδοση της Σχολής διατηρήθηκαν ζωντανές μέσα από το ανθρώπινο δυναμικό της.
Η εγκατάσταση των προσφύγων στη Νέα Σμύρνη δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την ανασύσταση του ιστορικού ιδρύματος. Το 1934 η Ευαγγελική Σχολή επανιδρύεται επίσημα στη Νέα Σμύρνη, εγκαινιάζοντας μια νέα περίοδο λειτουργίας στο πλαίσιο της ελληνικής δημόσιας εκπαίδευσης. Η επανίδρυση αυτή δεν αποτέλεσε απλώς διοικητική πράξη, αλλά συνέχιση μιας εκπαιδευτικής παράδοσης με βαθιές ρίζες στον μικρασιατικό ελληνισμό.
Από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας της στη νέα της έδρα, η Σχολή ανέκτησε τον ρόλο της ως σημαντικής εκπαιδευτικής μονάδας, διαμορφώνοντας τις βάσεις για τη μεταγενέστερη εξέλιξή της σε Πρότυπο Σχολείο.
9. Η λειτουργία της Σχολής έως τον Πόλεμο (1935-1939)
- 1937 – Η Ευαγγελική λειτουργεί ως οκτατάξιο Γυμνάσιο (Α.Ν. 770/13-07-1937).
- 1938 – Ίδρυση της «Ἐνώσεως τῶν Φοιτησάντων τὴν Εὐαγγελικήν Σχολήν Σμύρνης» (μετεξελίχθηκε το 1970 σε Σύλλογο Αποφοίτων).
- 1938 – Υποβάλλεται το πρώτο επίσημο αίτημα να χαρακτηριστεί η Σχολή Πρότυπο Γυμνάσιο.
- 1939 – Η Σχολή χωρίζεται σε Γυμνάσιο και Λύκειο (Α.Ν. 1849/25-07-1939 «Περὶ τῶν σχολείων τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως»).
10. Η Ευαγγελική στον Πόλεμο και την Κατοχή (1940-1944)
- Το κτήριο επιτάσσεται∙ η διδασκαλία συνεχίζεται στο Άλσος, στην αυλή του Ορφανοτροφείου Αγίου Ανδρέα και σε υπαίθριους χώρους.
- Οι μαθητές οργανώνονται σε πεντάδες και συμμετέχουν ενεργά στον αντιστασιακό αγώνα.
- 5 Μαρτίου 1943 – Συμμετοχή στη μεγάλη παλλαϊκή διαδήλωση κατά της πολιτικής επιστράτευσης.
- Μαθητές που έπεσαν στον αγώνα: Γιάννης Καζαναράκης, Κωνσταντίνος Τόλης, Δημήτρης Ιατρόπουλος, Νίκος Δανιηλίδης.
- 1944 – Η Εθνική Οργάνωση Χριστιανικής Αλληλεγγύης στεγάζει ορφανά του Διστόμου στο κτήριο της Σχολής.
- Κατοχικός Νόμος 1468/27-02-1944 – Η Σχολή λειτουργεί ως εξατάξιο Γυμνάσιο.
11. Μεταπολεμική Περίοδος (1946-1967)
- 1946 – Ίδρυση Γυμνασίου Θηλέων Νέας Σμύρνης.
- 1951 – Το σχολείο λειτουργεί ως 3ετές Γυμνάσιο + 3ετές Λύκειο (Α.Ν. 1823/26-05-1951), με Φιλολογικό και Φυσικομαθηματικό Λύκειο.
- 1959 – Λειτουργεί ως Γυμνάσιο δύο τριετών κύκλων (Ν. 3971/1959).
- 1961 – Θεμελίωση του νέου σχολικού κτηρίου στη γωνία Αγίου Ανδρέου & Αδαμαντίου Κοραή.
- 1966 – Εγκατάσταση Γυμνασίου Αρρένων στο νέο κτήριο∙ επίσημα εγκαίνια 13 Φεβρουαρίου 1966.
- 1967 – Η Ευαγγελική λειτουργεί εκ νέου ως εξατάξιο Γυμνάσιο (Α.Ν. 129/1967).
12. Αγώνας για αναγνώριση ως Πρότυπο
Στο πλαίσιο των προσπαθειών για την αναγνώριση της ιστορικής σημασίας της Σχολής, Μικρασιάτες ακαδημαϊκοί της Ακαδημίας Αθηνών, μεταξύ των οποίων οι Ιωακείμογλου, Μυλωνάς, Βενέζης και Θεοδώρου, απέστειλαν επιστολή προς το Υπουργείο Παιδείας, ζητώντας τον θεσμικό χαρακτηρισμό της Ευαγγελικής Σχολής ως Πρότυπου Γυμνασίου. Στην επιστολή τους ανέφεραν χαρακτηριστικά ότι: «…ἡ ἐν Νέᾳ Σμύρνῃ Εὐαγγελική Σχολὴ καταστῇ διὰ νόμου Πρότυπον, ἐν ἀνταμοιβῇ εἰς τὸ Ἔθνος καὶ πρὸς συνέχισιν τῆς ἀποστολῆς αὐτῆς…», υπογραμμίζοντας τη σημασία της θεσμικής συνέχειας και της ιστορικής της αποστολής.
Το 1971 η Ευαγγελική Σχολή εντάχθηκε επισήμως στο καθεστώς των Προτύπων Σχολείων. Η εισαγωγή των μαθητών πραγματοποιούνταν κατόπιν εισαγωγικών εξετάσεων, ενώ η στελέχωση γινόταν με επιλεγμένο διδακτικό προσωπικό. Η λειτουργία της στο νέο αυτό πλαίσιο ενίσχυσε τη θέση της στον εκπαιδευτικό χώρο και συνέβαλε στη διαμόρφωση υψηλού ακαδημαϊκού επιπέδου, σε συνάφεια με τον θεσμό των Προτύπων Σχολείων της περιόδου εκείνης.
13. Κτηριακή Εξέλιξη (1969-1974)
- 1969-1974 – Ανεγείρεται νέο σχολικό συγκρότημα στο οικοδομικό τετράγωνο Λέσβου – Ευξείνου Πόντου – Δικελί – Αγίας Σοφίας, σε σχέδια του Αλέξανδρου Τομπάζη.
- 1973 – Εγκατάσταση της Προτύπου Ευαγγελικής Σχολής στο νέο κτήριο της οδού Λέσβου.
14. Περίοδος 1976-1985
- 1976 – Διαχωρισμός σε τριετές Γυμνάσιο & τριετές Λύκειο (Ν. 309/1976).
- 1979 – Η Ευαγγελική γίνεται μικτό σχολείο (Υ.Α. Δ.28515/28-07-1979).
- 1982 – Εισαγωγή μαθητών με κλήρωση (Π.Δ. 338/19-05-1982).
- 1985 – Η Σχολή λειτουργεί ως Πειραματικό Γυμνάσιο & Πειραματικό Λύκειο (Ν. 1566/1985).
15. Νεότερη Περίοδος (2009-2015)
- Το 2009 ιδρύθηκε ο Σύνδεσμος Αποφοίτων Προτύπου–Πειραματικού Λυκείου «Αδαμάντιος Κοραής», με σκοπό τη διατήρηση των δεσμών των αποφοίτων με τη Σχολή και την ενίσχυση της ιστορικής και παιδευτικής της συνέχειας.
- Με τον Νόμο 3966/2011 θεσμοθετήθηκε το πλαίσιο λειτουργίας των Προτύπων Πειραματικών Σχολείων. Στο πλαίσιο αυτό, η Ευαγγελική Σχολή χαρακτηρίστηκε Πρότυπο Πειραματικό Σχολείο (Υ.Α. 122084/Δ4/25-10-2011), εντασσόμενη στον ανανεωμένο θεσμό της περιόδου εκείνης.
- Το 2015, με τον Νόμο 4327/2015, επήλθε διαχωρισμός των Προτύπων και των Πειραματικών Σχολείων. Το Γυμνάσιο και το Λύκειο της Ευαγγελικής Σχολής ορίστηκαν ως συνδεδεμένα Πρότυπα σχολεία. Με την Υπουργική Απόφαση 88348/Δ6 (ΦΕΚ 659/Β’/21-04-2015) επανήλθε οριστικά η ονομασία «Πρότυπο Γενικό Λύκειο Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης». Η εξέλιξη αυτή σηματοδότησε τη θεσμική αποκατάσταση της ιστορικής ταυτότητας της Σχολής και την ένταξή της στο σύγχρονο πλαίσιο λειτουργίας των Προτύπων Σχολείων της δημόσιας δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
17. Χρονολόγιο της Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης
- 1717 – Πρωτοβουλία Μητροπολίτη Σμύρνης Ανανία για την ίδρυση της Σχολής.
- 1733 – Υπογραφή ιδρυτικής πράξης από Σεβαστόπουλο, Όμηρο, Βιτάλη και Ιερόθεο Δενδρινό.
- 1808 – Καθιερώνεται επίσημα η ονομασία «Ευαγγελική Σχολή».
- 1842 – Πυρκαγιά καταστρέφει σημαντικό μέρος της βιβλιοθήκης και των συλλογών.
- 1862 – Αναγνώριση της Σχολής από την Ελληνική Κυβέρνηση.
- 1882 – Νέο οικοδόμημα από τον Μαρτζέλλα.
- 1909 – Θεμελίωση νέου κτηρίου στη συνοικία Αγίας Αικατερίνης.
- 1922 – Παύση λειτουργίας στη Σμύρνη λόγω Μικρασιατικής Καταστροφής.
- 1934 – Επανίδρυση της Ευαγγελικής Σχολής στη Νέα Σμύρνη ως Μεικτό Γυμνάσιο Νέας Σμύρνης (Π.Δ. 31-07-1934).
- 1935 – Μετονομασία σε «Γυμνάσιον Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης» (Β.Δ. 6-04-1935).
- 1937 – Η Ευαγγελική λειτουργεί ως οκτατάξιο Γυμνάσιο (Α.Ν. 770/1937).
- 1938 – Ίδρυση της «Ἐνώσεως τῶν Φοιτησάντων τήν Εὐαγγελικήν Σχολήν Σμύρνης» και πρώτο επίσημο αίτημα για χαρακτηρισμό ως Προτύπου.
- 1939 – Διαχωρισμός σε Γυμνάσιο και Λύκειο (Α.Ν. 1849/25-07-1939).
- 1944 – Η Σχολή λειτουργεί ως εξατάξιο Γυμνάσιο (Κατοχικός Ν. 1468/1944).
- 1951 – Λειτουργία ως 3ετές Γυμνάσιο + 3ετές Λύκειο (Α.Ν. 1823/1951).
- 1959 – Γυμνάσιο δύο τριετών κύκλων (Ν. 3971/1959).
- 1961 – Θεμελίωση νέου σχολικού κτηρίου (Αγ. Ανδρέου & Α. Κοραή).
- 1966 – Εγκατάσταση Γυμνασίου Αρρένων στο νέο κτήριο∙ επίσημα εγκαίνια 13-02-1966.
- 1967 – Λειτουργία εκ νέου ως εξατάξιο Γυμνάσιο (Α.Ν. 129/1967).
- 1971 – Μετατροπή σε Πρότυπο Γυμνάσιο (Υ.Α. 65297/28-05-1971).
- 1973 – Μεταφορά στο νέο κτηριακό συγκρότημα της οδού Λέσβου.
- 1979 – Η Ευαγγελική γίνεται μικτό σχολείο (Υ.Α. Δ.28515/28-07-1979).
- 1982 – Εισαγωγή μαθητών με κλήρωση (Π.Δ. 338/19-05-1982).
- 1985 – Λειτουργία ως Πειραματικό Γυμνάσιο & Λύκειο (Ν. 1566/1985).
- 2009 – Ίδρυση Συνδέσμου Αποφοίτων «Αδαμάντιος Κοραής».
- 2011 – Χαρακτηρισμός ως Πρότυπο Πειραματικό (Ν. 3966/2011 & Υ.Α. 122084/Δ4/2011).
- 2015 – Επαναφορά ως Πρότυπο Γενικό Λύκειο Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης (Υ.Α. 88348/Δ6 – ΦΕΚ 659/Β’/21-04-2015).